De leiding van de Profeet in het vasten

Gebaseerd op het werk van
Ibn al-Qayyim al-Djawziyyah
Zaad a l-M a ’aad


Deel 1




Vertaling en samenstelling : Abu Hudayfa Musa ibn Yusuf



De Leiding van de Profeet in het vasten

Aangezien de bedoeling achter het vasten is om de nafs te onthouden van
begeertes en intimiteiten om zodoende de nafs voor te bereiden op de
zoektocht naar datgene waarin haar uiterste gelukzaligheid zich in bevindt en
de acceptatie van datgene wat haar zuivert en waarin haar eeuwige leven ligt,
en wat de honger verminderd en de dorst en die je doet herinneren aan de
situatie van de hongerige van onder de behoeftigen, en die de wegen van
shaytaan doet vernauwen door het vernauwen van de wegen van voedsel en
drinken. Het zijn de teugels van de godvrezenden, het schild van de krijgers
en de (spirituele) oefening van de rechtschapenen, en degenen die dicht bij
Allaah zijn. En van alle daden, is dit voor de Heer der Werelden, want de
vastende persoon doet niets, hij onthoudt zich enkel van zijn begeertes, en zijn
eten en zijn drinken ter wille van zijn Schepper, hij onthoudt zich van zaken
waar hij van houdt terwille van de liefde van Allaah en Zijn Tevredenheid en
het is een geheim tussen de dienaar en zijn Heer, want de dienaren kunnen
misschien iemand observeren die zich onthoud van de zaken die duidelijk zijn
vasten verbreken, maar dat hij zich ervan onthoud ter wille van Degene Die hij
aanbidt, dat is iets wat geen mens kan zien en dat is de realiteit van vasten.

Vasten heeft een verbazingwekkend effect in het beschermen van de uiterlijke
ledematen (tegen zondes) en de innerlijke kracht en haar drang tot het
aantrekken van corrupte elementen die wanneer zij bereikt worden haar
corrumperen en in het verwijderen van de schadelijke substanties van het
lichaam die het verkrijgen van een goede gezondheid belemmeren.
Het vasten beschermt de gezondheid van het hart en de ledematen, en geeft
aan hen terug hetgeen weg gehaald is aan de hand van de begeertes. Het is
een van de grootste hulpmiddelen tot het verkrijgen van taqwaa
(godvrezendheid, rechtschapenheid) zoals Allaah zegt :


يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيۡڪُمُ ٱلصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِڪُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ



O, jullie die geloven, het vasten is jullie voorgeschreven, zoals het degenen die vóór jullie
waren was voorgeschreven, opdat jullie godvrezenden zullen zijn.
[2:183]


En Profeet salallaahoe ‘alayhie was sallam zei : “Het vasten is een schild” 1


En hij beval degene bij wie de drang naar trouwen hevig werd maar niet
instaat is om te trouwen, om te vasten, en hij maakt het als een middel om de
begeertes mee te onderdrukken.

En het doel is, dat de voordelen van het vasten wanneer men er naar kijkt met
een gezond verstand en een oprechte fitrah, dat Allaah het voorgeschreven
heeft als een Rahmah (Barmhartigheid) voor zijn dienaren, en ten goede voor
hen, en als een bescherming voor hen.

En leiding van Profeet salallaahoe ‘alayhie was sallam is hierin de meest
volmaakte leiding, en de grootste in het bereiken van het doel (van het vasten),
en het meeste gemakkelijke voor de zielen. En aangezien het weghouden van
de zielen van hetgeen waar zij van houden en begeren een van de moeilijkste
dingen is, werd de verplichting ertoe vertraagd tot het midden van de Islam
na de Hidjrah, nadat de zielen gevestigd waren op de tawhied en de salaat, en
vertouwd waren met de bevelen van de Qur’aan. Het kwam tot hen in fases.
Het werd verplicht in het tweede jaar van de Hidjrah, toen de Profeet
salallaahoe ‘alayhie was sallam overleed had hij negen Ramadaan’s gevast. Het
werd als eerst verplicht gesteld in vorm van een keuze tussen vasten of het
voeden van een arme op elke vastendag, vervolgens werd het vasten verplicht
gesteld en het voeden van een arme werd toegestaan voor een oude man of
vrouw wanneer zij niet instaat waren om te vasten. En het was toegestaan
voor de zieke persoon en de reiziger om hun vasten te verbreken en het in te
halen, en zo ook voor de zwangere vrouw en de vrouw die borstvoeding geeft,
wanneer zij vreesden voor hun zelf (hun gezondheid), en als zij vreesden voor
hun kinderen dan kwam daarbij dat zij voor elke dag een arme moesten
voedden, omdat hun angst voor het vasten niet vanwege hun gezondheid is,
maar zij gewoon gezond zijn en dus moeten zij een arme voeden, zoals het
geval is bij de gezonde persoon die zijn vasten verbrak in het begin van de
Islaam.

En het vasten ging in 3 fases:

~ de eerste was het uitvoeren ervan gebaseerd op keuze.

~ de tweede was dat het verplicht was maar wanneer de vastende sliep
voordat hij gegeten had, werd eten en drinken voor hem verboden tot aan de
volgende nacht. Vervolgens werd dit opgeheven door de derde fase en dat is
de wetgeving die blijft bestaan tot de Dag van de Opstanding.




De aanbidding van de Profeet in de maand Ramadaan

En van zijn leiding in de maand Ramadaan is het verrichtten van veel vormen
van aanbidding en Djibriel ‘alayhie salaam onderwees hem de Qur’aan in de
Ramadaan, en wanneer Djibriel hem ontmoette was hij nog meer vrijgevig
dan de waaiende wind, en hij was de meest vrijgevige persoon, en hij was het
meest vrijgevig in de Ramadaan, in die tijd gaf hij meer sadaqah en was hij
nog aardiger tegen mensen, en las hij meer Qur’aan, en verrichtte hij meer
gebeden, en deed hij meer Dhikr en bracht zijn tijd door in I’tikaaf.
En hij zonderde de Ramadaan uit voor aanbidding die hij niet deed in andere
maanden, zoverre dat hij soms continue vastte (voor 2 dagen of meer zonder
het vasten te verbreken) (al-Wisaal) en hij tijd van de nacht en de dag vulde
met aanbidding, en hij verbood zijn metgezellen om al-wisaal te praktiseren,
en zij zeiden : Maar u praktiseert al-Wisaal. Waarop hij salallaahoe ‘alayhie was
sallam zei; Ik ben niet zoals jullie, ik verblijf bij mijn Heer, hij geeft mij te eten
en te drinken. 2, 3



Zijn leiding in het vaststellen van de maand Ramadaan

Het behoorde tot zijn leiding dat hij niet begon met vasten van de maand
Ramadaan behalve bij het zien van de nieuwe maan of door de getuigenis van
één persoon voor het zien van de maan. Zoals hij begon te vasten door de
getuigenis van Ibn ‘Oemar, en een keer vastte hij gebaseerd op de getuigenis
van een a’raabi. En hij bouwde op de informatie die zij gaven (Ibn ‘Umar en de
a’raabi). En wanneer het niet gezien werd dan vervolmaakte hij de 30 dagen
van Sha’baan.




Voetnoten:

1 Sahieh; overgeleverd door al-Boekhaarie (1894, 1904) en Moeslim (1151)

2 Sahieh, overgeleverd door al‐Boekhaarie (1963) en Moeslim (1105)

3 Imaam ibn al‐Qayyim gaat dieper op het punt van al‐Wisaal in, in zijn boek Zaad al‐Ma’aad dus voor verdere uitwijding betreffende dit onderwerp keer terug naar zijn boek.
In het kort komt het er op neer dat er 3 meningen zijn omtrent deze zaak zoals Imaam Ibn al‐Qayyim uitlegt,
de 1e mening is : dat het toegestaan is om al‐Wisaal te verrichtten voor degenen die dit aankunnen, en dit is overgeleverd van
Abdullah ibn Zoebair en anderen dan hem van de Salaf, en Ibn Zoebair verrichtte wisaal voor dagen.
De 2e mening is : dat het niet toegestaan is om al‐Wisaal te verrichtten, en dit is de mening van oa Maalik, Aboe Haniefah, ash‐
Shaafi’ie, ath‐Thawrie rahiemahoemoellaah
De 3e mening is : en dit is de mening die Ibn al‐Qayyim als sterkste ziet, dat het toegestaan is van sahar (de maaltijd voor al‐
fadjr) tot sahar, en dit is bevestigd van Ahmad, en Ishaaq, gebaseerd op de hadieth van Abie Sa’ied al Khudrie van de Profeet
salallaahoe ‘alayhie was sallam “ Verricht geen Wisaal, en wie van jullie wenst om Wisaal te verrichtten, verricht dan al‐Wisaal tot
de Sahar (de maaltijd voor al‐Fadjr). Overgeleverd door al‐Boekhaarie.


Bron: SelefieNederland.nl