Muqadima Musnad imam Ahmad ibn Hanbal


De Koran wordt bewaakt door Allah. De Sunnah wordt bewaakt door Allah via de geleerden. De Kitab al-'Adhiem (Machtige Boek) wordt gedragen door een profeet die 'Adhiem is. Er is niemand die edeler en godvrezender was dan Mohammed salAllahu 'alayhi wa salam. Het is van de verantwoordelijkheid en de amanah om de Koran voor te lezen wat voor ons een verduidelijking is van vele zaken.


We moeten leren hoe we Tahara (reinigen) moeten doen en Salat (gebed) en Zakat (armenbelasting) en Saum (vasten) en Hadj (bedevaart naar Mekka) en Halal (het toegestane) en Haram (het verbodene) in het handelen en in het eten en drinken en in het huwen en dergelijke.


De fard (het verplichte) van al-Wudu (de kleine rituele wassing) is het wassen van: (1) de gezichten, (2) de armen, (3) het vegen over de hoofden, (4) de voeten.


De Profeet salAllahu 'alayhi wa salam heeft gezegd dat niemand van jullie geloofd tot hij van de Profeet salAllahu 'alayhi wa salam meer houdt dan van zijn kinderen, ouders en alle mensen.


Imam Ahmad staat bekend als de imam van Ahlu Sunnah wa al-Djama'ah. Ibn Qudamah al-Maqdisi zegt in al-Mughni over hem: Allah heeft vanuit zijn Rahma altijd een groep op de waarheid gelaten, degene die tegen hun zijn kunnen hun niet deren tot het Bevel van Allah komt. Imam al-Shafi'i zei: Imam Ahmad ibn Hanbal is een imam in veel zaken, hij is imam in hadith, imam in fiqh, imam in Koran, imam in zuhd, imam fi al-war' en imam in al-Sunnah.


Ibn Taymiyyah citeert imam Ahmad in dat het gehoorzamen van de Profeet salAllahu 'alayhi wa salam 33 keer in de Koran genoemd wordt.


Ibn al-Jawzee zegt in zijn boek “al-Manaqib imam Ahmad ibn Hanbal” dat 'Abd al-Malik al-Maymuni niemand beter heeft gezien dan imam Ahmad ibn Hanbal. Doktor 'AbdAllah ibn 'Abd al-Mohsin al-Turki zegt dat imam Ahmad imam is in 'Aqidah, in Hadith, in Izjtihaad en Fiqh. Ook zegt al-Turki dat uit de school van imam Ahmad vele tekenen zijn voortgekomen, waaronder:


  • Al-Khiraqi
  • ibn Qudamah al-Maqdisi
  • ibn Rajab al-Hanbali
  • ibn al-Jawzee
  • abu Ya'la
  • ibn Taymiyyah
  • ibn al-Qayyim


Enzovoorts.


Volgens ibn Taymiyyah is het zo dat daar waar imam Ahmad en zwakke bewijs heeft, dit wordt versterkt met een sterk bewijs, in het meeste dat bij hem gevonden wordt.




De mensen die Tahqiq hebben gedaan van de Musnad zijn Shaykh Shu'ayb al-Arna-out en Shaykh Mohammed Na'eem al-'Irqususi of al-'Arqususi.


In hun Muqadima van de Musnad van imam Ahmad ibn Hanbal wordt het volgende besproken:


  1. Een korte biografie van imam Ahmad rahimahullah.
  2. Wat de geleerden over imam Ahmad hebben gezegd.
  3. De werken die imam Ahmad heeft geschreven.
  4. De betekenis van Musnad en wie als eerst met een Musnad is begonnen.
  5. Over de Musnad van iman Ahmad ibn Hanbal.
  6. Over de soorten van Hadith.
  7. Hoe de geleerden de Musnad hebben bewerkt.
  8. Een kopie van de originele khat (handschrift).
  9. De methode van de verificatie.


1. Een korte biografie van imam Ahmad rahimahullah.


Zijn naam is imam Ahmad ibn Mohammed ibn Hanbal al-Shaybani en zijn oorsprong is van al-Basra. Toen zijn moeder zwanger was van hem is ze naar Bagdad gegaan en is hij daar geboren in het jaar 164 H (Hidjri). Zijn vader was in zijn jonge jaren op 33 jarige leeftijd overleden waardoor hij als al-yatiem (wees) opgroeide.


In het jaar 179 H was hij 15 jaar en was hij gedreven in het vergaren van Hadith. Als eerst heeft hij bij de vriend van abu Hanifa al-Qadi imam abu Yusuf Hadith geschreven. In 182 H kwam er een grote muhadith, genaamd 'AbdAllah ibn Mubarak, waar hij naartoe ging maar hij kon hem niet vinden omdat ibn Mubarak op jihad was gegaan tegen de Romeinen. In Bagdad heeft hij veel naar Hushaym ibn Bashir geluisterd, toen hij eens in zijn mazjlis was hoorde hij dat imam Malik en Hamaad ibn Zayd overleden waren. Hij bleef bij Hushaym ibn Bashir totdat hij overleed in het jaar 183 H en hij heeft meer dan 3000 Hadith van hem geschreven. Vanaf het overlijden van imam Hushaym ibn Bashir werd de status van imam Ahmad duidelijk — dus waar hij toe in staat was — en is hij op 20 jarige leeftijd lopend naar Kufa gegaan. In Kufa werd hij het bewijs van Hushaym genoemd in wat hij wel en wat hij niet gezegd zou hebben. In Kufa heeft hij alle boeken en aantekeningen van Waki' gememoriseerd. Waki' had groot respect voor zijn capaciteiten. In het jaar 186 H is imam Ahmad naar Basra gegaan en heeft hij geluisterd naar Mu'tamir ibn Sulayman en die leefde tot 187 H. Hij heeft ook van Bishr ibn Mufdal genomen die ook in 187 H overleed. Enzovoorts.


Hij reisde vaak tussen Kufa en Basra om Hadith te schrijven. Hij heeft van drie personen 300.000 Hadith opgeschreven. In de Musnad van imam Ahmad ibn Hanbal staan 27.647 ahadith. In het jaar 186 H is hij naar 'Aladaan gegaan, wat een stad is in de buurt van Basra. Vervolgens is hij voor het eerst naar de Hidjaz gegaan en toen is Fudayl ibn 'Iyad overleden en heeft hij genomen van Sufyan ibn 'Uyayna in het jaar 198 H. In Mekka heeft imam Ahmad voor het eerst al-Shafi'i ontmoet en heeft hij hem vaker ontmoet in Bagdad. Imam Ahmad heeft alle boeken van al-Shafi'i opgeschreven. In 194 H is hij van Basra naar Wasit gegaan en daar heeft hij genomen van imam Yazid ibn Harun. In 196 H is hij voor de derde keer naar Mekka gegaan en in 197 H voor de vierde keer. In 199 H is hij lopend naar Yemen gegaan samen met zijn vriend om te luisteren naar Shaykh 'Abd al-Razzaq ibn Hamam al-San'ani. Hij bleef in totaal 10 maanden bij hem en heeft daar veel profijt uit gehaald. Toen hij terug was gegaan naar Bagdad is hij begonnen met de Musnad, hij was toen 36 jaar.


In 200 H heeft hij zijn laatste reis naar Basra gedaan en heeft daar kennis opgedaan. In 204 H is imam al-Shafi'i overleden en is al-Ma-mun leider geworden van Bagdad. In 209 H was zijn laatste reis naar al-Shaam en is hij niet uit Bagdad gegaan tot aan de mihna (beproeving) in 218 H. Hij bleef tot in het jaar 218 H fatawa geven en toen kwam in die tijd al-Ma-mun met dat de Koran magluq (geschapen) is. Veel geleerden hebben uit angst gezegd dat de Koran magluq is, maar imam Ahmad bleef standvastig. Al-Ma-mun stuurde mensen naar imam Ahmad en later gevangen genomen in de gevangenis van Bagdad. Toen hij in de gevangenis zat is al-Ma-mun overleden en is zijn broer al-Mu'tasim aan de macht gekomen, waarna hij nog 2 jaar en 4 maanden in de gevangenis moest blijven. Vervolgens werd hij eruit gehaald en ging men drie dagen lang in discussie met hem en toen Mu'tasim moe werd van zijn standvastigheid gaf hij het bevel aan de Mu'tazili Qadi om hem te slaan, in 220 H stopten ze en dachten ze dat hij dood was. Hij was zo hard geslagen dat een olifant daarvan zou omvallen.


Hij mocht weer Hadith vertellen en fatawa geven en bij de djama'a (gemeenschap) komen en in de salat al-Djumu'ah (vrijdagsgebed) voorgaan en dit ging door totdat in 227 H al-Mu'tasim overleed. Vervolgens werd al-Wathiq Billah khalifa en hij had ook de intentie om het onderwerp van de khalq al-Qur-aan aan te snijden en het zelfs aan de kinderen te onderwijzen. Na hem kwam al-Mutawakil 'ala Allah aan de macht en hij heeft de mensen verlost van deze beproeving. Al-Mutawakil wilde dat hij Hadith aan zijn zonen onderwees maar hij wilde dat niet. Al-Mutawakil had hem hier later voor vergeven.


Imam Ahmad ibn Hanbal heeft de Musnad aan drie personen onderwezen, zijn twee zonen Salih en 'AbdAllah en hun neef. Het luisteren van de Musnad heeft in totaal 12 jaar geduurd.


2. Wat de geleerden over imam Ahmad hebben gezegd.


Zijn studenten en Shuyukh hebben veel goeds over hem gezegd. 'Abd al-Razzaq al-San'ani zei in “Siyar A'laam al-Nubula” dat Qutayba ibn Sa'id zei: De beste van onze tijd was ibn Mubarak en dan deze jonge man (imam Ahmad), als je iemand ziet die van imam Ahmad houdt, weet dan dat hij Sahih al-Sunnah (iemand van de Sunnah) is — als hij de tijd van Sufyan, al-Layth en al-Thawree bereikt had, dan zou hij (imam Ahmad) de beste van hun zijn.


Qutayba ibn Sa'id werd gevraagd of imam Ahmad van de Tabi'in is en hij zei dat hij van de grote Tabi'in was. Imam al-Shafi'i heeft gezegd dat toen hij Bagdad verliet hij niemand heeft achtergelaten die beter is en meer kennis heeft en meer fiqh heeft en godsvrezender is dan imam Ahmad al-Hanbali al-Shaybani. Bishr ibn al-Harith zei, ik vroeg over imam Ahmad en toen werd er gezegd dat imam Ahmad uit het vuur is gekomen zoals rode goud uit het vuur gekomen is. Imam Mohammed ibn Yahya al-Duhli zei dat hij imam Ahmad als imam tussen hem en Allah had geplaatst. Een van de mashayikh (geleerden) van imam Ahmad zei dat er niemand Bagdad is binnengekomen waar hij meer van hield dan van imam Ahmad. Ishaq ibn Rahawayhi zei dat imam Ahmad een bewijs is tussen Allah en de mensen op aarde. Yahya ibn Ma'een zei dat imam Ahmad bepaalde eigenschappen had die hij bij de geleerden niet had gezien; hij was een Muhadithan (geleerde van Hadith), Hafidan, 'Aliman, War'an, Zahidan en 'Aqilan. Abu Zur'ah al-Razi zegt dat hij van zijn vrienden niet iemand met meer Fiqh kent dan imam Ahmad.


3. De werken die imam Ahmad heeft geschreven.


De grootste belangstelling van imam Ahmad ibn Hanbal was voor Hadith en 'Illal al-Hadith onderzoek. Omdat hij wilde dat men zich alleen bezig hield met de Koran en Sunnah, wilde hij niet dat men in de boeken van imam al-Shafi'i en ashaab al-ra-y ging kijken.


Ibn al-Nadeem zegt dat de boeken van imam Ahmad zijn:


  1. “Al-Zuhd” (Ibn Hajar al-'Asqalani zegt dat het een derde deel groot is van al-Musnad en dat er Hadith in zitten die niet in de Musnad zijn.) Op een deel na is het niet volledig gedrukt.
  2. “Al-Tafsir” (Imam al-Dhahabi denkt dat dit boek niet bestaat.)
  3. “Al-Nasikh wa al-Mansukh”
  4. “Al-'Illal” (Gedrukt in Istanbul.)
  5. “Al-Fadaa-il”
  6. “Al-Fara-id”
  7. “Al-Manasik”
  8. “Al-Iman”
  9. “Al-Ashriba”
  10. “Ta'at al-Rasul”
  11. “Radd 'ala al-Djahmiyyah” (Al-Dhahabi zegt dat dit boek niet door imam Ahmad is geschreven en hij zegt dat er zaken in staan die tegen de 'Aqidah van Ahlu Sunnah wa al-Djama'ah in gaat.
  12. Hadith Shu'ba”
  13. “Al-Muqadam wa al-Mu-agar fi Kitabi Allahi Ta'ala”
  14. “Zjawabat al-Qur-aan”
  15. “Nafi al-Tashbih”
  16. “Imama”
  17. “Al-Risala fi al-Salat” (Imam al-Dhahabi zegt dat de toeschrijving aan hem verzonnen is.)
  18. “Al-Fitan” (Dit boek heeft 34 bladzijden.)
  19. “Fada-il Ahl al-Bayt”
  20. “Musnad Ahl al-Bayt” (Dit komt uit zijn Musnad.)
  21. “Al-Asmaa wa al-Kunya” (Gedrukt in Koeweit.)


4. De betekenis van Musnad en wie als eerst met een Musnad is begonnen.


Al-Musnad is het boek dat Hadith verzamelt op naam van de Sahabi, zowel Hasan als Da'if en er wordt niet gekeken naar het onderwerp van de Hadith. Het is op alfabetische volgorde van de naam en vervolgens op stam en vervolgens op wie als eerst Moslim is geworden en vervolgens op status en afkomst.


Hij begint de Musnad met abu Bakr al-Seddiq en vervolt het met de tien Mubashirien (degene die de blijde tijding van het Paradijs tijdens hun leven hebben gekregen). Het lijkt erop dat imam Ahmad de volgorde met verschillende redenen heeft aangehouden, zoals: (1) wie beter is, (2) wie eerder Moslim is geworden, (3) de status en zijn afkomst, (4) wie het meest heeft overgeleverd. Maar hij begint zijn boek met de vier Khulafaa-e al-Rashidien vervolgens de rest van de tien die de blijde tijding van het Paradijs hebben gekregen, vervolgens de Musnad van Ahl al-Bayt, vervolgens degene die de meeste overleveringen hebben overgeleverd, vervolgens de 'Abadilla (alle 'AbdAllah's) — zoals ibn 'Abbas, ibn Mas'ud, ibn 'Umar en ibn 'Amroe, vervolgens de Musnad van die uit Mekka komen, vervolgens de Musnad van die uit Medina komen, vervolgens de Musnad van die uit al-Shaam komen en vervolgens die uit Kufa en vervolgens die uit Basra, vervolgens de Musnad van al-Ansaar en als laatst de Musnad van de vrouwen.


Wie hebben ook een Musnad geschreven?


Voor imam Ahmad waren er al imams die een Musnad hebben geschreven, maar ze verschillen in de manier van volgorde. De eerste twee: Abu Dawud al-Tiyalisi heeft in een Musnad de Sahaba van al-Basra verzamelt. 'Ubaydu Allah ibn Musa heeft in een Musnad de Sahaba van al-Kufa verzamelt.


Imam Ahmad zei dat de eerste die een Musnad geschreven heeft is Nu'aym ibn Hamaad.


1e Abu Dawud al-Tyalisi, geboren in al-Basra in 133 H en overleden in 203 of 204 H.
2e Assad al-Sunnah, geboren in Misr (Egypte) in 132 H en Bukhari heeft hem gezien, overleden in Misr in 212 H.
3e Al-Soeriyani uit Naysaboer, overleden in 210 H in een veldslag.
4e 'Ubayd Allah ibn Musa al-'Absi ibn Mohammed, geboren in 120 H en hij stond bekend om Tadjwied al-Qor-aan, overleden in 213 of 214 H.
5e Al-Humaydi, hij gaf les in Mekka en Bukhari, abu Dawud, Al-Nasa'i en al-Tirmidhi hebben ahadith van hem overgeleverd, is overleden in Mekka in 219 of 220 H en zijn Musnad is gedrukt in twee hoofdstukken.
6e Yahya al-Himmaani uit Kufa, geboren in 150 H, overleden in 228 H in Sammara — als het goed is vanwege khalq al-Qor-aan.
7e Musaddad ibn Musarhad, geboren tegen het einde van 150 H, abu Dawud, Bukhari, al-Tirmidhi en al-Nasa'i hebben ahadith van hem overgeleverd en imam Ahmad zei dat Musaddad sadooq (waarheidsgetrouw/betrouwbaar) is en dat hij hadith van hem heeft geschreven, overleden in 228 H.
8e Nu'aym ibn Hammaad — Bukhari, abu Dawud, al-Tirmidhi en ibn Maadjah hebben van hem overgeleverd, hij werd gevraagd over khalq al-Qur-aan en weigerde antwoord te geven, waarop hij werd gevangen gezet en in gevangenschap stierf in het jaar 228/229 H.
9e Shaykh al-Imaam en Amier al-Mu-minin in Hadith — abu al-Hasan 'Ali ibn 'AbdAllah ibn Ja'far ibn Nadjih al-Sa'di, overleden in het jaar 234 H. Hij staat bekend als ibn al-Madini en abu Hatim al-Razi zei dat hij kenneis had van Hadith en de 'Illal. Imam Ahmad heeft nooit over hem gesproken en Bukhari zegt dat hij nog nooit zoveel in kennis heeft verdiept als bij ibn al-Madini. Al-Dhahabi zei dat hij de leider is in al-'Illal en hij heeft een boek geschreven die heet 'Illal al-Musnad en die is volgens al-Hakim in zijn 'Ulum al-Hadith 30 delen. Dit boek bestond in de 8e eeuw Hidjra en ibn Kathir heeft heel veel van hem genomen.


Dit zijn de Imams die een boek als Musnad hebben geschreven en die daarna zijn gekomen zijn er heel veel.


5. Over de Musnad van iman Ahmad ibn Hanbal.


Imam Ahmad ibn Hanbal besloot in 200 H op 36 jarige leeftijd om de Musnad te schrijven en hij gaf zijn zoon de opdracht om het te rangschikken. De Imam was zeer strikt in de manier van overleveren, zo zei hij hadathana, akhbarana, sami'tu en 'an. Zijn doel was niet om fiqh hoofdstukken samen te stellen, maar om de bekendste hadith van een Sahabi (metgezel) te vertellen met een keten tot aan de Profeet salAllahu 'alayhi wa salam. Imam Ahmad zei dat hij dit boek als een Imam heeft gemaakt, zodat wanneer de mensen ikhtilaaf (onenigheid/verschil van mening) hebben, dat ze het dan terug kunnen voeren naar de Profeet salAllahu 'alayhi wa salam.


Imam al-Subki heeft de Musnad als een Asl (fundament) gemaakt. Imam al-Djazari heeft gezegd dat dit een boek is die in de hele wereld zijn gelijke niet kent.


In 220 H werd Imam Ahmad beproeft en heeft hij zich verplicht gesteld om het tegen zijn twee zoons en hun neefje genaamd Hanbal ibn Ishaq te vertellen. 'AbdAllah heeft het meeste met de complete ketens van overlevering geluisterd. Imam Ahmad wilde de Musnad makkelijker indelen, maar dat was te zwaar voor hem.


In de Musnad wordt er geen verschil gemaakt tussen de Hadith van de Kufiyien en de Hadith van de Basriyien. Ibn 'Asakir heeft een boek geschreven over de volgorde van de Musnad, dit boek heet Tartib Asmaa al-Sahaba alladziena akhradja hadeethuhum Ahmad ibn Hanbal fi al-Musnad.


6. Over de soorten van Hadith.


Je hebt zes vormen van Hadith en deze vormen hebben we gevonden door diep onderzoek (istiqra), te weten:


Hadith sahih li Dhatihi
Hadith sahih li Ghairihi
Hadith hasan li Dhatihi
Hadith hasan li Ghairihi
Hadith da'if da'fan Khafeefan
Hadith Shadid da'if


In “Kitab al-'Illal” heeft Imam Ahmad over bepaalde personen gesproken die in de Musnad voorkomen. Al-Madini heeft gezegd dat Imam Ahmad nooit heeft gezegd dat alles in zijn Musnad sahih is. Als de Imam kon kiezen tussen da'if Hadith en Qiyaas, dan koos hij voor de da'if Hadith.


Ibn Taymiyyah zegt dat vanwege de wijsheden in da'if Hadith ze zijn opgenomen en soms wordt de Hadith door een andere Hadith versterkt. Maar er worden geen Hadith vermeld van leugenaars. Al-Dhahabi zegt dat er enkele Hadith in staan die genoteerd moeten worden en die niet verplicht als bewijs gebruikt moeten worden. Al-Madini heeft gezegd dat de meeste ahadith sahih zijn en de da'if zijn er om bepaalde redenen en hij zegt dat er ook da'if in voorkomen die Ghareeb zijn. Het aantal Mawdu' (verzonnen) ahadith zijn volgens ibn Hajar al-'Asqalani in zijn boek “al-Qawl al-Musaddad fi Dabbi 'an Musnad imam Ahmad” 38 Hadith en dit valt onder de Hadith da'if Shadid al-du'f.


7. Hoe de geleerden de Musnad hebben bewerkt.


Abu Musa al-Madini zegt dat de gunst die Allah heeft gegeven het beluisteren van de Musnad is. De geleerden waren er trots op (yatafager) wanneer ze een Musnad hadden gelezen en geleerd. Al-Madini zegt dat hij al-Haakim niet met zijn boek “al-Mustadrak” begonnen is totdat hij de Musnad had beluistert bij abu Bakr ibn Malik al-Qati'i.


Wie de Musnad kent heeft geen andere Hadith boek meer nodig. Ibn al-Djazari zei dat je in de hele wereld geen boek vind zoals de Musnad.


De geleerden die de Musnad hebben vergemakkelijkt zijn:


A. De volgorde (tarteeb) van de namen van de Sahaba door haafidh ibn Qasim al-'Asakir.
B. Abi Bakr Mohammed ibn 'AbdAllah al-Samit ibn al-Muhib heeft ook tarteeb gedaan, overleden in 798 H.
C. Abi Bakr Mohammed ibn 'AbdAllah ibn 'Umar al-Maqdisi al-Hanbali heeft het op alfabetische volgorde gezet.
D. Imam 'Ali ibn al-Hussein ibn 'Urwata ibn Zuknun, overleden in 837 H, hij heeft de Musnad op de volgorde van de hoofdstukken van Sahih Bukhari gezet — dit boek heet “al-Kawakib al-Durari” en het heeft 120 delen, het is te vinden in Maktaba al-Dahiria in Damascus en dit boek is profijtvol omdat er veel notities van ibn Taymiyyah in zitten, het boek is ook te vinden in Daar al-***ub al-Misriyyah in Egypte.
E. Shihab al-Din Ahmad ibn Mohammed ibn Sulaymaan al-Hanbali, hij staat bekend als ibn Zurayq en is overleden in 841 H, zijn tarteeb is in Damascus te vinden.
F. Ibn Hajar al-'Asqalani heeft bepaalde hoofdstukken van de Musnad ingedeeld en dit boek heet “Itraaf al-Musnadi al-Mu'tala bi Atraaf al-Musnad al-Hanbali”.
G. Shaykh al-'Allaamah Ahmad ibn 'Abd al-Rahman al-Bannaa, hij staat bekend als al-Sa'aati en is overleden in 1371 H (1951 nC), zijn boek heet “Al-Fathu al-Rabbani li Tarteeb Musnad Imam Ahmad ibn Hanbal al-Shaybani”. Om bepaalde redenen vermeld hij op sommige plaatsen niet de keten en sommige wel en wanneer er twee Hadith hetzelfde zijn dan haalde hij er eentje uit — hij heeft het in zeven delen (aqsaam) verdeeld:
  1. Al-Tawheed wa Usool al-Din.
  2. Al-Fiqh.
  3. Tafseer (exegese) al-Qor-aan.
  4. Al-Targheeb.
  5. Al-Tarheeb.
  6. Tarikh (geschiedenis).
  7. De zaken van het Hiernamaals en de Fitan (Ahwaal al-Aakhirati wa ma yataqadam dhalika min al-Fitan).
Dit boek is in Cairo gedrukt in 24 delen.
H. Shaykh Siradj al-Din 'Umar ibn 'Ali, hij staat bekend als ibn al-Mulaqin al-Shafi'i, overleden in het jaar 804 H en hij heeft een Mukhtasar (samenvatting) gemaakt en dit werk heet “Kashf al-Dunun”.


Boeken die om de Musnad heen geschreven zijn:
A. “Ghareeb al-Hadith 'ala Musnad Ahmad ibn Hanbal” door de taalkundige, de asceet abi 'Umar Mohammed ibn 'Abd al-Wahid ibn abi Haashim, hij staat bekend als Ghulaam Tha'lab en is overleden in 345 H — dit komt uit “Tabaqat al-Hanabila” van ibn abi Ya'la.
B. “Khasa-is al-Musnad” door abi Musa al-Madini, overleden in 581 H, er is hier een druk van met Tahqiq (verificatie) van Ahmad Shaakir.
C. “Tadjreed Thalaathiatihi” van 'Allamah al-Muhadith Muhib al-Din Isma'il ibn 'Umar al-Maqdisi, overleden in 613 H — en al-Safaraani heeft hier een Sharh (uitleg) op geschreven en die heet “Nafathaat Sadr al-Mukmad wa Qurat al-'Ayn al-Mas'ad bi Sharh Thalathiat Musnad Imam Ahmad” en hier is een druk van in Damascus met Ta'leeq (notities) van 'Abd al-Qadr al-Arna-out.
D. Een boek over Taradjum al-Ridjal (uitleg over die de personen zijn) door al-Hafidh abu al-Muhasin Shams al-Din Mohammed ibn 'Ali ibn Hasan ibn Hamza al-Hussein al-Shafi'i, overleden in 765 H en dit boek heet “Al-Ikmaal fi Taradjum man lahoe Riwayatun fi Musnadi Imam Ahmad min man laysa lahum Dhikr fi Tahdheeb al-Kamaal”.
E. Een boek over al-Zawaa-id van Hafidh Noor al-Din 'Ali ibn abi Bakr al-Haythami, overleden in 807 F. zijn boek heet “Ghayat al-Muqsad fi Zawaa-id al-Musnad”, hierin heeft hij de ahadith verwezen naar de Sunan (de zes boeken van Hadith) en er hoofdstukken in gemaakt.
G. Een boek over de grammaticale uitleg over een gedeelte van de Musnad door Djalal al-Din al-Suyuti, overleden in 911 H, het boek heet “'Uqood al-Zabradjad 'ala Musnad Ahmad, gedrukt in Beiroot.
H. Een boek over de verdediging van enkele Hadith en deze heet “Al-Qawl al-Musaddad fi dabbi 'an Musnad Imam Ahmad”, gedrukt door Daar Ma'arif en een derde druk uit 1979 in India.


De Musnad is een Riwayah (overlevering) van 'AbdAllah van Imam Ahmad ibn Hanbal en ook Salih van Imam Ahmad ibn Hanbal en van hun neef Hanbal ibn Ishaq van Imam Ahmad ibn Hanbal. 'AbdAllah, de zoon van Imam Ahmad, heeft het meest gehoord van de Musnad tot op zo'n hoogte dat hij sommige ahadith tweemaal tot driemaal gehoord heeft van zijn vader — hij had 173 leraren — al-Nasai'i en Daraqutni en al-Khatib hebben ahadith van hem overgeleverd en de mensen die Hadith van hem hebben verteld zijn al-Nasa'i, ibn Sa'd, abu 'Ali ibn Sawaf, abu Bakr ibn al-Nadjaad, abu Bakr al-Qati'i en vele mensen. Hij ('AbdAllah) is geboren in het jaar 213 H en overleden in 290 H, hij heeft tot 77 jarige leeftijd geleefd.


De keten van de Musnad is:


(5) al-Husayn van (4) ibn al-Mudhib van (3) al-Qati'i van (2) 'AbdAllah ibn Ahmad van (1) Imam Ahmad ibn Hanbal:

(3) Abu Bakr Ahmad ibn Ja'far al-Hamdaan ibn Malik al-Qati'i is geboren in het jaar 274 H, hij heeft samen met zijn oom de Musnad beluisterd en zijn oom heet 'AbdAllah al-Djassaas. Khatib al-Bagdadi zegt over al-Qati'i dat niemand hem heeft verlaten als Hudjah (bewijs) en al-Haakim zei dat hij Thiqah al-Ma-moon is (iemand die als Imam gevolgd wordt). Al-Qati'i is overleden in 368 H en hij is 95 jaar geworden.


(4) Abu 'Ali al-Hasan ibn 'Ali ibn al-Mudhib al-Bagdadi al-Wa'id, geboren in 355 H en Khatib al-Bagdadi heeft van hem Hadith geschreven. Overleden in het jaar 444 H.


(5) Abu al-Qaasim Habbatu Allah ibn Mohammed ibn 'Abd al-Wahid ibn al-Husayn al-Shaybani al-Bagdadi, geboren in het jaar 432 H. Ibn al-Jawzee zegt dat hij Thiqah is en Sahih al-Sama', betrouwbaar en goed geluisterd naar de Musnad — hij heeft de Musnad volledig gehoord. San'ani zei dat hij betrouwbaar is en gelovig en dat hij goed heeft geluisterd.


Vanaf al-Husayn is de Riwaya (overlevering) van de Musnad verspreid en in veel landen Mashur (bekend) geworden, hij is overleden in het jaar 525 H. Er is ook een andere keten via al-Hafidh Musa al-Madini waarvan de keten tot Qati'i bereikt, dit is overgeleverd in het moek van al-Madini, genaamd: “Khasa-is al-Musnad” — hij zei daarover dat Allah ons heeft begunstigd met de Rizq (provisie) van het horen van het boek de Musnad van de grote Imam van het geloof, de vader van 'AbdAllah, Ahmad ibn Hanbal al-Shaybani rahimahullah.


Met behulp van zijn vader heeft al-Madini bij Shaykh al-Muqri abi 'Ali Hasan ibn al-'Addaad de Musnad gehoord in het jaar 155 H. Ibn al-'Addaad heeft het meeste gehoord van abi Na'eem Ahmad ibn 'AbdAllah al-Haafidh. Abi Na'eem levert over van zijn Shaykh abi 'Ali Mohammed ibn Ahmad ibn al-Hasan al-Sawaaf en ook abi Bakr Ahmad ibn Ja'far ibn Hamdaan ibn Malik al-Qati'i.


Abu 'Ali ibn al-Haddaad is de Musnad van zijn tijd, hij is de Shaykh van Imam al-Hasan ibn Ahmad ibn al-Hasan ibn Mohammed ibn 'Ali ibn Mahrata al Asbahaani — hij is de Shaykh van Asbahaan in Qira-at (het reciteren van de Koran in verschillende Riwayaat) en Hadith, geboren in het jaar 419 H en hij begon met het luisteren in het jaar 424 H, hij heeft veel gehoord van abi Na'eem al-Hafidh en van hem heeft hij ook een deel gehoord uit de Musnad.


San'ani zegt dat de mensen naar abu 'Ali ibn al-Haddaad toe reisden en dat hij veel goeds heeft gedaan (Salih) en betrouwbaar (Thiqah) is, overleden in het jaar 515 H.


8. Een kopie van de originele khat (handschrift).


Er zijn verschillende Nusakh (manuscripten) in verschillende landen, waaronder Damascus (Syrie), Cairo (Egypte), Bagdad (Irak), al-Mosil, Istanbul (Turkije) en Riyadh (Saudi Arabie).


Hier volgen enkele manuscripten:


  • De eerste Nuskha (manuscript) is in Maktaba Qadiriyah in Bagdad met nummer 661.
  • De tweede Nuskha is in Maktaba al-Awqaf al-'Aamatu in Mosil met nummer 640.
  • De derde Nuskha is in Daar al-***ub al-Misriyyah met nummer 448 en 449.
  • De vierde Nuskha is in al-Kitabiya van Sayid 'Abd al-Hay al-Kettani in Marokko.
  • De vijfde Nuskha is in al-***ub al-Dahiriyyah in Damascus.
  • De zesde Nuskha is in Kubirlili met alleen Musnad abu Hurayrah.
  • De zevende Nuskha is in Djami'at al-Imam Mohammed ibn Su'ood al-Islamiyyah met nummer 4146.
  • De achtste Nuskha is in al-Riyadh met nummer 685.
  • De negende Nuskha is in al-Riyadh met nummer 455 en 456.
  • De tiende Nuskha is in al-Riyadh met nummer 754.


9. De methode van de verificatie.


Ze hebben de gedrukte versie en de Nuskha naast elkaar gelegd en vergeleken. Ze hebben de Isnad (keten van overlevering) gecontroleerd en er wordt melding van gemaakt wanneer ze in Bukhari of in Muslim staan. Soms gebruiken ze termen als Isnaduhu Qawi (zijn Isnad is sterk) of Djeyyid (uitstekend) om te laten zien dat ze boven de gradatie van Hasan staan. De ahadith zijn genummerd en de uitspraken van de Profeet salAllahu 'alayhi wa salam zijn tussen haakjes geplaatst. Er us een register gemaakt van de mensen.


Het werk van Ahmad Shaakir wordt op bepaalde punten verbetert in het authenticeren van Hadith, deze fouten veranderen echter niets aan zijn positie en status — de een ziet wat de ander niet ziet en het kan zijn dat hij gelijk heeft maar dat dit niet duidelijk is voor Shu'ayb al-Arna-out.