Moslima Samira Hayat – 'Ik wil zelf graag een boerka dragen en niet omdat iemand me zegt dat het moet.


Een wet om dat te verbieden zal me echt niet tegenhouden, hoor! De vrouw van de profeet Mohammed was ook geheel bedekt, zelfs haar ogen. Dat voorbeeld wil ik volgen.'
Samira Hayat (23) loopt te winkelen in een straat in het noordoosten van Parijs. In de etalages liggen Korans, bidkalenders en lange vrouwengewaden. Gevels en uithangborden zijn in het Arabisch beschreven.

Samira is gekleed in een soort chador – een lange zwarte jurk die haar hele lichaam bedekt behalve haar handen en gezicht. 'Ik heb net een doek gekocht hier in de winkel om ook mijn gezicht te bedekken. Wil je 'm zien?'

Ze pakt de zwarte stof uit de plastic tas, wikkelt de doek geheel om haar hoofd en verbergt nu ook haar handen onder haar jurk. 'Ik heb pas recent beslist om dit te gaan dragen, een soort boerka dus.'

Waarom wil je dat doen?

'Ik draag de boerka voor Allah. Voor onze God. Het is binnen de islam geen verplichting om zo'n gewaad te dragen, maar het wordt wel aanbevolen. Je laat ermee zien dat je extra goed je best doet. Ik heb de islam nu een tijd bestudeerd, ik heb veel geleerd en ik begin steeds meer te begrijpen. Nu vind ik het tijd om de aanbevelingen ook op te volgen. Ik wil een goede moslima zijn. Vroeger als meisje liep ik gewoon in de kleren die je overal ziet. Nu draag ik nog deze jurk waarbij je mijn gezicht en handen ziet. Straks met mijn nieuwe doek zie je niks meer, dat is nog beter.'


U doet het vrijwillig?

'Ja, het is uit vrije wil. Ik ben net als alle andere vrouwen in Frankrijk, ik beslis zelf. Mijn ouders kwamen uit Marokko naar Frankrijk, maar ik ben hier geboren, ik ben hier naar school gegaan. Ik ben gewoon een Française. Waarom denken mensen meteen dat je een Taliban bent als je een boerka draagt? Mensen halen alles door elkaar, Arabieren, moslims, alles wordt op een hoop gegooid. Wij zijn geen Taliban, we zijn mensen net als jullie, mensen met gevoelens en een hart. Het is zo jammer hoe er de hele tijd over ons wordt gesproken. Ik ga een boerka dragen ja, maar ik ben nog steeds dezelfde vrouw. Die jurk maakt me toch niet anders?'


Lees hier verder: De Standaard Online - ?Ik doe het voor God'